X
... -
یه جمله ی معروف هست که میگه Not all those who wander are lost. جمله ی پرطرفداریه، آدمها میذارنش تو بایوشون، یا پروفایل پیکچرشون.من؟ من فکر می کنم این جمله داره

یه جمله ی معروف هست که میگه Not all those who wander are lost. جمله ی پرطرفداریه، آدمها میذارنش تو بایوشون، یا پروفایل پیکچرشون.

من؟ من فکر می کنم این جمله داره غیرمستقیم lost بودن رو منفی نشون می ده. که شاید wander کنم، ولی lost؟*استغفرالله*

بیاین اعتراف کنیم: همه مون تو یه بخشایی از زندگیمون lost یم. نمی دونیم داریم چی کار می کنیم، نمی دونیم چی میخوایم، چی کار باید بکنیم، چی کار میخوایم بکنیم.

and it's okay.

چون زندگی همینه. ما پرت می شیم توش و یه روز به زندگی مون نگاه می کنیم و می بینم اونی نیست که می خوایم. شاید ندونیم چی می خوایم حتی، ولی می دونیم این نیست. بعد همه ش پاک کردنه و از نو نوشتن. همه ش آزمون و خطاست، اکسپریمنته.

گمونم این هم یکی از ویژگی های پست مدرنیسمه. دیگه one true calling معنی نداره. تو ساخته نشده ی که "یک کار" رو بکنی. کارهای مختلف رو امتحان کن و ببین کدوم رو بیشتر دوست داری. شاید همه رو یه اندازه دوست داشته باشی. اگه این طور شد، اگه دیدی دهه ی سوم و چهارمی و هنوز نمیدونی چیکار میخوای بکنی و کی میخوای باشی بدون این طبیعیه. چون lost بودن، گم بودن تو دنیا، دیفالت همه ی ماست. اونهایی که لاست نیستن تلاش کرده ن و همیشه باید settle کنی. همه چیز imperfect ه، همه چیز relative ه.

این ترسناکه؟ آره. ترسناکه.

ولی all hope isn't lost. جلو که میری پیدا می کنی خودت رو.


:
+ تاريخ دوشنبه 3 مهر 1396ساعت 06:38 نويسنده فلانی |